Daarom is Parijs de stad van de liefde!

Gasten in mijn tours vragen me wel eens: Waarom is Parijs eigenlijk de stad van de liefde? Goeie vraag. Clichéantwoorden op deze vraag zijn legio! Er worden veel huwelijksaanzoeken gedaan in Parijs, veel kunstenaars die iets moois creëren vinden hun inspiratie aan de Seine, veel romantische films zijn er opgenomen, de Franse taal klinkt sensueel, de Fransen zijn een gepassioneerd volkje, het is er lekker eten in knusse brasserietjes… De stad is, met andere woorden, sfeer verhogend. 

Eigenlijk gaat deze vraag – Waarom is Parijs de stad van de liefde? - over de oorsprong van Parijs als de stad van de liefde. Waar komt dat beeld vandaan? De bron moeten we zoeken in het uitgaansleven van eind negentiende eeuw. Er was een cultuur van mannen die de Moulin Rouge bezochten of naar de Opéra gingen met hun maîtresse. De koning van Engeland, Edward VII, was bijvoorbeeld vaste gast in de bordelen van vlak voor de Eerste Wereldoorlog. Ook de schrijvers deden een duit in het zakje. Ernest Hemingway had in zijn boekje A Moveable Feast de neiging om Parijs te versmelten met de simpele, pure liefde die hij voelde voor zijn eerste vrouw toen ze beiden in de twintig waren. En alles nog stond te gebeuren.

Nu lijken de notoire vreemdgangers van ruim honderd jaar geleden te vloeken met ons idee van een authentieke, romantische liefde. Echte liefde is toch méér dan enkel verleiding en vleselijke lusten? Romantische liefde is voorbehouden aan slechts één persoon. Zoveel mensen die Parijs bezoeken vertonen ineens gedrag die ze anders nooit vertonen. Ze worden opeens, al is het maar voor een weekend, weer verliefd op hun partner, die ook niet zo goed weet wat te doen met die amoureuze opflakkering. Terug thuis valt de routine gewoon weer in z’n plooi. Gelukkig maar.

Ikzelf - om maar eens uit mijn veilige comfort zone te komen - ben ooit naar Parijs gekomen voor de liefde. Alweer één liefde geleden. Intussen maakte ik kennis met het onsterfelijke lied Les Feuilles Mortes. Misschien wel één van de allermooiste liefdesliedjes ooit. Het nummer is geschreven door tekstschrijver Jacques Prévert, een gigant in zijn vakgebied. Yves Montand zong de bekendste versie. Zijn uitvoering in de Olympia is terug te vinden op youtube: in al zijn eenvoud één van de allerbeste performances die ik ooit zag. Een zanger, zijn stem en een lied. Het lied gaat over een herinnering aan dat ene moment: het moment waarop niets te veel is en je geen beperkingen voelt. Dat moment, dat voor de meesten van ons een wens of een herinnering is. De laatste regels van het lied zijn: “Het is een lied dat voor ons lijkt gemaakt/ Jij hield van mij en ik hield van jou/ en wij tweetjes leefden samen/ Jij hield van mij en ik hield van jou/ maar het leven drijft hen die van elkaar houden uiteen heel langzaam, heel stilletjes/ En de zee wist op het strand de voetstappen van de gescheiden geliefden.” 

Ook Juliette Gréco zong het bitterzoete liefdeslied. En wie Juliette Gréco zegt, zegt Saint-Germain-des-Prés. En dan komt er veel samen. Om Les Feuilles Mortes te vieren, het grootse en meeslepende leven, ben je op één plek werkelijk aan het juiste adres: Rue (Place) de Fürstemberg. Hier, verscholen achter de Boulevard Saint-Germain, ligt dé plek van het romantische ideaal, dé plek om de hemel te bestormen, om eindelijk de stoute schoenen aan te trekken en die ander ten huwelijk te vragen… 

Als je het leven ten volle leeft, overkomen je vele magische momenten: nederlagen en euforie. Rue de Fürstemberg is het perfecte decor voor een eerste kus. Ik kan me geen andere plek voorstellen. Deze plek vind je niet zomaar. Daar moet je moeite voor doen. Hoe meer moeite hoe meer iets waard wordt.  De lantaarns branden, evenals het licht uit de sfeervolle etalages, vier bomen op een pleintje, eeuwenoude huizen als stille getuigen van jouw liefde voor die ene. Een moment van verbinding op een heel mooi stukje aarde. In zo’n moment zit het allemaal samengebald: overtuigd, maar toch even onzeker als bij al je andere liefdes die eeuwig zouden blijven duren. De liefde, met al zijn ups-and-downs, ten volle ervaren. Daarom, om die reden, is Parijs de stad van de liefde.